Carl Theodor Dreyer'in 1928 tarihli başyapıtı 'The Passion of Joan of Arc', sinema tarihinin en etkileyici ve yenilikçi sessiz filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, Fransa'nın ulusal kahramanı Jeanne d'Arc'ın 1431 yılında dinsizlik suçlamasıyla yargılanması ve son saatlerini ele alır. Dreyer, tarihsel bir drama olan bu hikayeyi, insan ruhunun derinliklerine inen psikolojik bir portreye dönüştürmeyi başarmıştır.

Filmin kalbi, Renée Jeanne Falconetti'nin unutulmaz performansında atar. Falconetti, yüz ifadeleri ve beden diliyle Jeanne d'Arc'ın çektiği acıyı, inancını ve insanüstü dayanıklılığını öyle bir yansıtır ki, bu oyunculuk sinema tarihinin en büyük performansları arasında gösterilir. Yönetmen Dreyer, sık sık yakın plan çekimler kullanarak seyirciyi Falconetti'nin yüzündeki her bir duygu dalgalanmasına tanık olmaya zorlar.

Dreyer'in yönetmenliği, filmin estetiğinde de devrim niteliğindedir. Minimalist ve beyaz ağırlıklı setler, izleyicinin tüm dikkatini karakterlerin yüzlerine ve ruh hallerine vermesini sağlar. Kameranın açıları ve kompozisyonlar, Jeanne'ın içsel çatışmasını ve yargıçların baskısını görsel bir şiire dönüştürür. Sessiz olmasına rağmen, görüntülerin gücü ve Falconetti'nin oyunculuğu, herhangi bir diyaloğa ihtiyaç bırakmaz.

'The Passion of Joan of Arc', sadece bir tarihi figürün hikayesini anlatmakla kalmaz; inanç, direniş, kurumsal baskı ve bireyin ruhani yolculuğu üzerine evrensel ve zaman ötesi sorular sorar. Görsel anlatımın gücünün ne kadar etkili olabileceğinin kanıtı olan bu film, her sinemaseverin mutlaka deneyimlemesi gereken bir şaheserdir. Dreyer'in bu ölümsüz eseri, izleyiciyi derinden sarsan ve üzerinde uzun süre düşündüren nadir filmlerdendir.