Georges Franju'nun yönettiği 1960 yapımı 'Eyes Without a Face' (Les yeux sans visage), korku sinemasının sınırlarını zorlayan ve türün klasikleri arasında yerini alan unutulmaz bir yapımdır. Film, kızı Christiane'ın yüzünü bir trafik kazasında kaybetmesine neden olan Dr. Génesse'in, bu trajediyi telafi etmek için giriştiği etik dışı ve dehşet verici deneylere odaklanır. Doktor, asistanı Louise'in yardımıyla genç kadınları kaçırır ve onların yüzlerini Christiane'a nakletmeye çalışır. Ancak her nakil başarısızlıkla sonuçlanır ve Christiane, maske takarak dolaşmak zorunda kaldığı yalnız hayatında giderek daha fazla acı çeker.

Franju'nun yönetimi, filmi sıradan bir korku hikayesinin ötesine taşır. Görsel estetik ve gerilimin ustaca harmanlandığı sahneler, izleyiciyi rahatsız edici bir güzelliğin içine çeker. Edith Scob'un Christiane rolündeki performansı, maskenin ardındaki acıyı ve insanlığı inanılmaz bir incelikle yansıtır. Pierre Brasseur ise saplantılı Dr. Génesse karakterini, soğukkanlılık ve çaresizlik arasında gidip gelerek unutulmaz kılar. Film, Frankensteinvari bir bilimkurgu temelinden yola çıkarak, suçluluk, obsesyon, güzellik ve kimlik kaybı gibi derin temaları işler.

'Eyes Without a Face', efektleri ve atmosferiyle döneminin çok ötesinde bir etki bırakmış, birçok modern filmi etkilemiştir. Sadece korku öğeleriyle değil, yarattığı psikolojik gerilim ve trajik hikaye anlatımıyla da izleyiciyi etkisi altına alır. Fransız şiirsel gerçekçiliği ile gotik korkunun benzersiz bir karışımını sunan bu film, sinema tarihindeki önemli dönüm noktalarından biridir. Görsel şölen ve derinlik arayan her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir başyapıttır.