Luca Guadagnino'nun yönettiği 2017 yapımı 'Call Me by Your Name', izleyiciyi 1980'lerin İtalya'sının büyüleyici yaz atmosferine götürüyor. Film, 17 yaşındaki Elio Perlman'ın (Timothée Chalamet) ailesinin yazlık villasında geçirdiği bir yazı ve burada babasının asistanı olarak gelen 24 yaşındaki Oliver (Armie Hammer) ile yaşadığı derin ve dönüştürücü ilişkiyi anlatıyor. İlk bakışta mesafeli görünen bu ilişki, zamanla yoğun bir duygusal ve cinsel çekime dönüşerek, ilk aşkın, arzunun ve kendini keşfetmenin evrensel temalarını işliyor.

Timothée Chalamet'in performansı, Elio'nun içsel karmaşasını, hassasiyetini ve olgunlaşma sürecini olağanüstü bir incelikle yansıtıyor ve ona Akademi Ödülü adaylığı getirdi. Armie Hammer ise karizmatik ve bir o kadar da savunmasız Oliver karakterini ikna edici bir şekilde canlandırıyor. İkili arasındaki kimya ekrana yansıyor ve ilişkinin gelişimi son derece doğal ve dokunaklı bir şekilde işleniyor. Michael Stuhlbarg'ın Elio'nun babası rolündeki performansı, özellikle filmin sonlarına doğru verdiği tavsiyelerle, seyirciye unutulmaz bir monolog sunuyor.

Guadagnino'nun yönetmenliği, filmin temposunu mükemmel bir şekilde ayarlayarak karakterlerin duygusal yolculuklarına odaklanıyor. Görüntü yönetmeni Sayombhu Mukdeeprom'un kamerası, İtalya'nın güneşli kırsalını, meyve bahçelerini ve tarihi villalarını adeta bir karakter gibi kullanarak, aşkın ve yazın geçiciliğini görsel bir şölene dönüştürüyor. Sufjan Stevens'ın bestelediği müzikler, özellikle 'Mystery of Love' ve 'Visions of Gideon', filmin melankolik ve nostaljik ruh halini tamamlayarak izleyici üzerinde kalıcı bir etki bırakıyor.

'Call Me by Your Name', sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda kimlik, arzu, zamanın geçişi ve anıların kalıcılığı üzerine derinlemesine düşünen bir başyapıt. Yalın anlatımı, güçlü oyunculukları ve çarpıcı sinematografisiyle izleyiciyi derinden etkiliyor. İlk aşkın tüm o yoğun, acılı ve güzel hallerini hatırlamak veya anlamak isteyen herkesin mutlaka izlemesi gereken, zamansız ve evrensel bir film.